Do nauki

Witam forumowiczów.

Trochę się rozpisałem, ale może z korzyścią dla autora wątku.

Szczerze? Jeżeli masz możliwość codziennego grania na prawdziwym instrumencie odpuść sobie i tego kawai i rolanda i cokolwiek byś nie wybrał. Jedna godzina dziennie dla początkującego przy systematycznej pracy to bardzo dobry wynik. Niczego nie nauczysz się na tych klawiaturkach. A tylko nabierzesz wyłącznie złych nawyków.
26 lat to już oczywiście późno na b. dobrą grę (ja mam 20 więcej, zaczynałem jak miałem 7), ale wystarczająco wcześnie, żeby swą grą zadziwiać innych. Zadbaj o ile to możliwe o 2 lekcje tygodniowo - lepiej spożytkujesz tę kasę. Jedna lekcja i to tylko 45min to jest na początku nauki stanowczo za mało.
Włóż jak najwięcej pracy przez pierwsze lata w naukę techniki gry (i kształcenie słuchu) a za jakiś czas, gdy ręka będzie zaznajomiona z klawiszami zdecydujesz czy kupisz takie zabawki. Wątpie...

FP30 - strasznie lekka mechanika, kanciaste klawisze, można się skaleczyć.
ES110 - chyba jeszcze lżejsze, ale klawisze przynajmniej nie poobcinają palców, podobno ciągle psuje się płyta z elektroniką
Wrażenie gry "jak na pianinie" na powyższych? Żadne. Barwy fortepianów denne , bez szczypty prawdziwości, czy niedoskonałości instrumentów akustycznych. To są stejdż piana, ktore mają być lekkie i nic więcej.

Kl. sterujące:
A-88 - cięższa klawiatura i cięższa mechanika, ale płytka, na dodatek szorstkie klawisze, na estradzie git, pot ma w nie wsiąkać czy jakoś tak, za to istnieje obawa pościerania opuszków, no po prostu nie ma takich tępych klawiszy w "realu". Ale klawiatura w miarę przyzwoita, bo lekka (kg), na scenę rozrywkową styknie.

VPC1
Wiadomo, że najlepsza. Na forum dowiesz się że ma bardzo ciężką mechanikę (a jest normalna, zbliżona do pradziwej, nawet nadaje się do oszukania samego siebie, że jest realna), ale jednak mimo wszystko akcja inna niż w fortepianach. No dobra, jakaś namiastka akustyka jest. Nadal nie czuć tzw. dna klawisza, co potrzebne jest do uzyskania brzmienia na żywym instrumencie.

Do tych 2 powyższych jak już wiesz potrzeba kompa i softu. Dzwięk w zależności od kasy może być o wiele doskonalszy, tu też nie ma niespodzianki.

Reasumując...
Powtórzę za którymś z przedmówców - graj na akustycznym ile możesz, ale od siebie dodam - omijaj cyfrowe jakie by nie były. Przynajmniej na początku, kiedy kształtować będzie się ręka.
Piszę to bardzo poważnie. Nie napalaj się na nie bo one nawet na jotę nie przyczynią się do Twoich postępów.

Garść faktów:

Mam w rodzinie oraz wśród znajomych - dzieci, które chodzą do regulanej szkoły muzycznej (państwowej) i ćwiczą w domu na pianinach cyfrowych. Nie chciałbyś tego oglądać i słuchać.
Moja córka ćwiczy wyłącznie na akustycznym instrumencie i 4 lata młodzieżówki robi w 3 lata (poszła do szkoły mając 11 lat, też późno).

Mamy w domu fortepian, mam też dla siebie do ćwiczeń VPC1, do pracy Studiologic z tp40gh (zdcydowanie lepszy od tych dwóch z wątku do tego tani i kożna nadal kupić za około 2 tysie), Mam też katastrofalną mechanicznie - nektar panorame p6 (wstydzę się że w ogóle ją kupiłem, ale zrobiłem to dla jej gałek i suwaków). Miałem też kawai mp-7, głównie na scenę, niezłe, ale lekkie klawisze, do tego zaczęły głośno klikać. Miałem virusa z klawiaturą tp/8s - była cudowna, no ale to synth.

Życzę powodzenia i przede wszystkim wytrwałości...
Pozdr