Monitory do fortepianu - wątpliwości

Nie jestem specjalistą od akustyki, nagrań studyjnych i ogólnie pojętej produkcji muzycznej ale nie mniej jednak chciałbym skreślić kilka zdań na temat moich niedawno nabytych monitorów Neumann KH120.
Moje doświadczenie w tej materii, to zaledwie dwukrotna wizyta w sklepach muzycznych, z czego pierwsza miała miejsca dawno temu i w fatalnych warunkach zgiełku sklepu a druga dość niedawno ale już w o wiele lepszych warunkach, wyciszonego pokoju odsłuchowego. Odsłuchałem tam wówczas monitory KRK Rokit RP8, Kali Audio LP-6, Focal Alpha 50, 65 i 80 oraz Adam A7X.

Jak już wcześniej pisałem Focale Alpha najbardziej przypadły mi do gustu lecz wystąpił problem z przesterami w niższych rejestrach w barwie fortepianu, co niestety zdyskwalifikowało te monitory. Rozważałem potem Adamy, ponieważ nie chciałem schodzić półkę niżej na KRK czy Kali, które mi nie odpowiadały pod względem selektywności i basu. Adamy owszem grały selektywnie i czysto ale nadal czegoś mi w nich brakowało - nie poczułem tzw. efektu Wow! Przeszkadzał mi nadal dla mnie słyszalny efekt pudełka
Niestety nie było możliwości odsłuchu lepszych monitorów, takich jak Focal Shape czy Neumann KH120 w moim kraju gdzie mieszkam (Szkocja) a wycieczka do Londynu, gdzie na pewno mógłbym je odsłuchać, na ten moment nie wchodziła w grę. Poczytałem więc bardzo uważnie co mają do powiedzenia użytkownicy tychże monitorów i po wyciągnięciu wniosków, zdecydowałem się na zakup Neumannów KH120 w ciemno. Oczywiście zrobiłem coś, przed czym zawsze każdego tu przestrzegam i odradzam, czyli kupowanie sprzętu muzycznego bez wcześniejszego odsłuchania - karygodne

Neumanny obecnie stoją na statywach trój- nożnych, podpięte do pasywnego kontrolera głośności (http://www.muzykuj.com/forum/showthread.php?tid=2308) za pomocą symetrycznych (zbalansowanych) kabli XLR Neutrik Van damme. Tak nawiasem, są to moje pierwsze monitory.

Budowa.
Niewielka, bardzo zwarta, matowa, lekko chropowata, grafitowa obudowa robi wrażenie oszlifowanego kamienia czy głazu. Duże zagłębienie głośnika wysoko-tonowego wyglądem przypomina mi czarną dziurę, niczym z innego wymiaru - absolutne Science Fiction Ogólnie jego budowa sprawia wrażenie bardzo solidnej konstrukcji i pewnie dlatego, ten monitor często jest używany jako sprzęt mobilny.

Odsłuch.
No i tu opisać wrażenia z odsłuchu
Obecnie jestem na etapie przesłuchiwania płyt CD, moich ulubionych dzieł muzyki klasycznej ale i też elektronicznej. Ograłem już na nich wstępnie wtyczkę Ivory II oraz E-piana Yamahy Reface CP. Grając wpierw na wtyczce Ivory II, wreszcie nie usłyszałem tego niezbyt miłego efektu pudełka, które słyszałem na wcześniejszych monitorach, nawet na Adamach. Soczystość, selektywność i przestrzeń jest powalająca. Nie brakuje mi wcale basu w moich 15m2 mojego pokoju, zwłaszcza w fortepianie. Jest on wystarczająco słyszalny i bardzo kontrolowany. Oczywiście gdybym słuchał hip-hopu czy drum and bassu, byłoby go pewnie stanowczo za mało ale nie słucham.

Kiedy puściłem fragment 11tej Symfonii Dymitra Szostakowicza (połowa drugiej części), to aż mi się włosy najeżyły na plecach a przy zejściu orkiestry z fortissmo tutti do pianissimo smyczków kompletnie mnie zatkało, dosłownie aż do łez - nie żartuję! Nigdy tak nie przeżyłem muzyki z głośników. Finał 3ej Symfonii Karola Szymanowskiego a właściwie jego ostatnie takty, w którym podstawę basową grają: kontrafagot, harfa, fortepian, organy i kontrabas, brzmią tak realnie, że aż nie do uwierzenia. Chóry w Requiem Mozarta, czy chór a capella w utworach Arvo Parta - aż chce się z nimi śpiewać. Kotły, blacha - niesamowicie realnie!
Teraz przerwa w klasyce i leci elektronika ze ścieżki dźwiękowej "Stranger things" - oj jest moc!

Ujmując krótko - czuję się jak na szczycie K2
Dzięki Valtari - mam je również dzięki Tobie