Pierwsze pianino do nauki (szkoła muzyczna)

Jeśli córka ma chodzić do szkoły muzycznej, jak najbardziej - tylko i wyłącznie używane pianino akustyczne!
Przyzwoita klawiatura cyfrówek wymaga większego wkładu finansowego - min. 6 tysięcy, a i tak pianina elektroniczne nie dają możliwości wyrażenia niuansów muzycznych, tak istotnych podczas nauki gry muzyki klasycznej. I co najważniejsze - kwestia wydobycia ładnego dźwięku z instrumentu, co wg mnie jest nieosiągalne na cyfrówce.
Córka będzie się męczyć i będzie miała trudności podczas gry na prawdziwym instrumencie - pianinie akustycznym czy fortepianie w szkole muzycznej.
Pozostawiam bez komentarza i cytuję historię z innego forum (co nie oznacza, że jestem zwolenniczką pianin rosyjskich)

„Kupiliśmy synowi drogie cyfrowe pianino „Korg” na raty. Dwa lata trwała spłata, myśleliśmy, że chwyciliśmy los za ogon, jesteśmy najmądrzejsi, nie musimy płacić za strojenie, mamy w domu „czystą” Japonię i w ogóle etalon instrumentu. Oczywiście, kiedy wykładasz taką kwotę, oczekujesz wymiernej satysfakcji. Na szczęście, po czterech latach nauki syn czyni znaczne postępy w muzyce dzięki wspaniałemu pedagogowi i naszemu udziałowi w jego zajęciach. I raptem półtora roku temu profesorka, widząc sukcesy syna, napomknęła, że „wreszcie trzeba zamienić pianino cyfrowe na prawdziwe”! Gdyż cyfrowe – to wcale nie prawdziwy instrument muzyczny, a zaledwie jego surogat. Byliśmy w szoku… Mówi się trudno, trzeba odkładać pieniądze na jakieś solidne akustyczne pianino, niemieckie lub czeskie. I raptem tydzień temu nasz „Korg” się spalił. Pieniędzy odłożyć nie zdążyliśmy. Ćwiczyć na czymś trzeba – zbliżają się egzaminy. Dzwonimy do stroiciela fortepianów i pytamy: czy pan naprawia również pianina elektroniczne? A on nas pyta, jak długo będziemy jeszcze znęcać się nad synem! „Kupcie mu prawdziwy instrument!” Mówię mu, że nie mamy na niego pieniędzy, a on – „rozumu pan nie ma, a nie pieniędzy!” Dał nam namiary na pierwsze lepsze „Nocturno”, które kupiliśmy za 200 zł [w oryginale – 2000 rubli], za 200 załatwiliśmy transport, za kolejne 200 – strojenie. Słuchajcie Państwo, dopiero dzisiaj się dowiedziałem, jaki to odlot – prawdziwe, żywe pianino!!! Długo mógłbym opisywać wszystkie odczucia, te wszystkie odcienie brzmienia, wibracje dźwięku, estetykę wyglądu. Przepraszam za porównanie, ale to tak samo jak gdyby przez całe życie współżyć z gumową „kobietą” i raptem poznać kobietę prawdziwą!”