Pomoc przy palcach :D

Przede wszystkim radziłbym wziąć chociaż kilka prywatnych lekcji podstaw gry na pianinie. Takie lekcje są nieocenione i z nich można potem czerpać na przyszłość.
Najważniejsze to prawidłowa, wyprostowana postawa przy instrumencie. Są tzw 3 punkty oparcia ciężaru ciała: stopy, tyłek i palce u rąk. Ręce w miarę szeroko od siebie ale bez wysiłku, swobodnie. Ręka ma pracować swobodnie jak szmatka, bez usztywniania. Różne są sposoby na tłumaczenie ułożenia ręki (mam na myśli ułożenie klasyczne, ponieważ jazzmani często grają inaczej - bardziej płasko). Jednym z takich jest ułożenie w taki sposób, jakbyś miał pod dłonią chomika albo jakbyś głaskał klawisze. Ręka musi być zaokrąglona ale swobodna. Nie wolno doprowadzać do usztywniania ręki, co spowoduje szybkie zmęczenie i niewłaściwe nawyki, których później trudno się pozbyć. Palce umieszczaj w miarę głęboko na klawiaturze a nie na samym brzegu. Graj dużo gam i pasaży z użyciem czarnych klawiszy, no i pooglądaj sobie recitale dobrych pianistów klasycznych i zobacz jak u nich pracują ręce - zawsze wzoruj się na najlepszych.
Pedał sustain, który pozwala na wybrzmiewanie uderzonych wcześniej dźwięków, bez przytrzymywania klawiszy, owszem jest bardzo przydatny, daje też większe brzmienie ale ważne aby z nim nie przesadzać i odpuszczać go na tyle wcześnie żeby kolejne dźwięki lub akordy, które nie zawsze potem ze sobą harmonizują, nie nawarstwiły się do tego stopnia, by nie zrobiła się nieczytelna dźwiękowo plama, potocznie zwana kakofonią.
Można go też używać jako tzw pół-pedału, co daje połowiczny efekt ale często bardzo pożądany i wystarczający niż pełen sustain. Po prostu spróbuj.
Co do opracowania utworu i opalcowania, to zagraj to jak najwolniej i zobacz jakie ułożenie Ci najbardziej pasuje. Ma być jak możliwie najbardziej wygodne ale też łatwe do rozpoczęcia kolejnych dźwięków czy akordów. Przy takim pasażu ostatnim palcem powinien być mały palec.