Roland FP-30 vs Kawai ES110

Hej,

wita Was nowy użytkownik, który również stoi przed wyborem, jak w temacie tego wątku (zapewne dlatego natrafiłem na ten wątek). Oprócz tego, że czytałem opinie na forach angielskich, niemieckich, włoskich i polskich, miałem okazję grać około 3h w sklepie na tych dwóch instrumentach.

Poniżej wypiszę swoje spostrzeżenia. Bardzo jestem ciekaw, czy użytkownicy owych instrumentów potwierdzą, a może zaprzeczą temu, o czym wspomnę. Bardzo bym się cieszył, gdybyście się wypowiedzieli, gdyż w ciągu tych kilku godzin mogłem wyciągnąć błędne wnioski, no a ciągle się waham, a chciałbym już grać u siebie w domu...

Roland FP-30
Plusy:
1. Ciężka klawiatura przypominająca instrument akustyczny.
2. Obudowa dobrej jakości, nie budząca zastrzeżeń.
3. Porządny system nagłośnienia.
4. Obecność string resonance (aczkolwiek brak jakiejkolwiek możliwości edycji).
5. Obecność złącza USB Host dla pamięci flash (możliwość zapisu nieskończonej liczby nagrań, oraz odtwarzanie plików MIDI oraz WAV z pamięci flash).
6. Dodatkowe barwy (nie licząc fortepianów): 31.
7. Możliwość dowolnego wyboru miejsca splitu.

Minusy.
1. Tylko 3 brzmienia fortepianowe, które brzmią dość podobnie do siebie.
2. Brzmienia fortepianowe brzmią trochę metalicznie w dynamice ff - fff. Z jednej strony to może nawet zaleta, bo są one wyraźne, ale zastanawiam się, czy po pewnym czasie nie będzie mnie to drażnić.
3. Bardzo ograniczone możliwości edycji barwy - jedynie 2 parametry (reverb oraz brilliance).
4. Przy barwie organowej nie ma możliwości zmiany prędkości efektu "rotary". (tak, ja wiem, że FP-30 to jest stage piano, a nie kombajn, ale mimo wszystko ES110 to posiada, dlatego wymieniam).
5. Regulacja głośności dwoma przyciskami kojarzy mi się raczej z zabawką i jest trochę uciążliwa, gdyż wymaga o wiele więcej czasu na przestawienie, niż w suwaku / pokrętle.
6. Przeciętne, jak na mój gust brzmienie barwy E-Piano.
7. Brak pamięci rejestracyjnej (registration memory).

Kawai ES110
Plusy:
1. Liczba brzmień fortepianowych: 8, brzmienia te wydają mi się wystarczająco zróżnicowane.
2. Możliwość edycji 6 parametrów brzmień fortepianowych (reverb, brilliance, damper resonance, voicing, fall-back noise, damper noise).
3. Pamięć rejestracyjna, 4x.
4. Equalizer z trzema nastawami.
5. Dobre brzmienie E-Piano.
6. Efekt rotary dla barwy ogranowej.
7. Wygodna, natychmiastowa regulacja głośności suwakiem (sliderem).
8. Możliwość zmiany stroju instrumentu (temperamentu - jest ich 7 do wyboru).
9. Efekty dla barw nie-fortepianowych z możliwością ich wyłączenia (chorus, auto-pan, tremolo itp.)

Minusy.
1. Obudowa sprawia wrażenie, że jest zrobiona z cieniuśkiego plastiku, który dosłownie ugina się przy używaniu przycisków funkcyjnych.
2. Obudowa drży przy ustawieniu głośności powyżej 75%. Czy możecie potwierdzić/zaprzeczyć?! Pamiętam, że położyłem B-dur w ten sposób: lewa ręka B0+B1, prawa ręka F3+B3+D4+F4.
3. Klawiatura jest dobra, chociaż zastanawiam się, czy nie za "lekka".
4. Miejsce splitu jest ustawione na stałe.
5. Możliwość zapisu tylko 3 nagrań.
6. Brak string resonance.

O aspektach nie mających dla mnie większego znaczenia (waga, tryb lekcji, MIDI USB vs. DIN-5) celowo nie wspomniałem.

Ogólnie rzecz biorąc, bardziej kuszą mnie zróżnicowane brzmienia kawaia, oraz szersze możliwości ich edycji, ale jakość wykonania obudowy, oraz jej drżenie mnie nie do końca przekonują. Chciałbym raczej grać na głośnikach niż na słuchawkach...