Roland FP-30 vs Kawai ES110

Cześć tomeeh

Bardzo fajna i dogłębna analiza tych dwóch pianin, z którą większości akurat się w pełni zgadzam, choć odniosę się do poszczególnych punktów. Do tych, do których się nie odniosłem, znaczy że w pełni się zgadzam.

FP-30

Plusy:
1. Klawiatura owszem dość ciężka ale do akustyka nadal daleko. Dobrze wyregulowana klawiatura w fortepianie akustycznym, pracuje jednak lżej. Moim zdaniem klawiatury Rolanda są dość specyficzne i albo ktoś je lubi albo nie. Ja ją lubię ale nie twierdzę, że jest bliska akustykowi. Są bliższe.
Minusy:
2. Są metaliczne, owszem ale to już też kwestia gustu, co kto lubi. Mnie akurat to nie przeszkadza a wręcz przeciwnie

Moja uwaga na plus - dość naturalne, falujące wybrzmiewanie barwy fortepianu oraz selektywność w gęstej fakturze akordowej - brzmienie się nie zlewa.

ES110

Plusy:
8. Jeśli masz na myśli dostrojenie instrumentu do określonej częstotliwości w jednostkach Hz, to w FP-30 też jest ta funkcja (wiem, bo mam przestrojone swoje FP-30 na 432Hz). Chyba, że nie o to chodziło.
Minusy:
2. Trochę drżała obudowa jak grałem na maksymalnym ustawieniu ale po niewielkim ściszeniu już było ok.
3. Kolejny raz kwestia gustu ale pokusiłbym się o stwierdzenie, że klawiatura jest bardziej właściwa do nauki poprawnej, klasycznej techniki gry od tej w FP-30.

Moja uwaga na plus - od tego modelu, kawai wreszcie przestał buczeć w basie! W ES100 i innych, wyższych ale poprzednich modelach Kawaia, w nieco gęstej już fakturze akordowej bas buczał i zalewał resztę dźwięków, doprowadzając do jednolitej, nierozpoznawalnej plamy dźwięku.
Moja uwaga na minus - wybrzmiewanie barwy fortepianu, nadal nie faluje zbyt naturalnie. Amplituda falowania jest jak na mój gust zbyt szybka ale przede wszystkim brzmi nienaturalnie.

Zgadzam się też w pełni z opinią KrzysztofZ, co do tego, że ilość brzmień nie mówi o ich jakości a brzmienie nie ma prawa się znudzić czy zniechęcać. Lepiej jedno brzmienie ale porządne i zadowalające grającego, niż ich wiele ale budzące pewien niesmak lub przynajmniej wątpliwości.
Yamaha P-115 jak najbardziej powinna być tu rozpatrywana, bo zwłaszcza pod względem brzmienia fortepianu jest tu sporym konkurentem i brzmi ciekawie i naturalnie, jednak bardzo dawno już na niej nie grałem więc nie będę się zbytnio wypowiadał.